3. Περίοδοι του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού

Οι περίοδοι της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας είναι οι εξής:

Προϊστορία

Κυκλαδικός πολιτισμός και Μινωϊκός πολιτισμός (3.000 - 1.100 π.Χ.)

Τους πολιτισμούς αυτούς του Αιγαίου χαρακτηρίζει η ευζωΐα που βασίζεται στον ορυκτό πλούτο, στην θαλασσοκρατία και το εμπόριο. Οι πολιτισμοί χαρακτηρίζονται από την έντονη παρουσία μητριαρχικών στοιχείων στην Θρησκεία τους (λατρεύουν χθόνιες θεότητες), και από την ανάπτυξη χαρακτηριστικής Αρχιτεκτονικής, Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Κεραμικής. Η διοικητική τους οργάνωση περιστρέφεται γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο άρχοντα (Μίνωα) και βασίζεται στην οργάνωση πόλεων στα ανάκτορα των οποίων αποθηκεύεται ο γεωργικός πλούτος. Ανέπτυξαν γραφή (γραμμική Α) με την οποία κατέγραφαν σε πήλινες πινακίδες προϊόντα και συναλλαγές. Ο Κυκλαδικός και Μινωϊκός πολιτισμός παρακμάζουν πιθανότατα εξ αιτίας φυσικών καταστροφών (σεισμών) και παραδίδονται σταδιακά στην μυκηναϊκή κυριαρχία.

Αρχαιολογικά ευρήματα αναπαραστάσεων μουσικών που παίζουν δίαυλο, άρπα, σείστρα.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Μουσείο κρατιδίου της Βάδης
(Γερμανία)

Μυκηναϊκός πολιτισμός (1.600 - 1.100 π.Χ.)

Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός ξεκινά ως επικυρίαρχος στον ελλαδικό χώρο. Χαρακτηρίζεται από την ογκώδη αρχιτεκτονική των τειχισμένων ακροπόλεων (κυκλώπεια τείχη) και των τάφων (θολωτοί τάφοι) γιγαντιαία γλυπτά. Η διοικητική του οργάνωση σε πόλεις με έναν άρχοντα (άνακτα) ο οποίος περιστοιχίζεται από αξιωματούχους που διοικούν τον δήμο, (ελεύθερους πολίτες σε αντιδιαστολή με τους δούλους), ο οποίος δήμος αποτελεί και τη βάση του στρατιωτικού σώματος.   Οι Μυκηναίοι εκτός από γεωργοί, κτηνοτρόφοι και βιοτέχνες (χαλκουργοί, κεραμοποιοί κλπ), είναι υπερπόντιοι θαλασσοπόροι και έμποροι. Αναπτύσσουν την γραφή Γραμμική Β'. Η Θρησκεία τους με έντονα τα πατριαρχικά στοιχεία λατρεύει ουράνιες θεότητες που κατοικούν σε βουνοκορφές. Θεωρείται ότι τα ομηρικά έπη αναφέρονται στην Μυκηναϊκή Εποχή. Ομηρικές μαρτυρίες αναφέρονται σε πλανόδιους   αοιδούς που από μνήμης τραγουδούν  ή απαγγέλλουν ρυθμικά μακροσκελή ποιήματα που αφηγούνται τις ηρωικές πράξεις των αρχόντων, με μόνο "μουσικό" όργανο συνοδείας την ράβδο τους που τονίζει τον ρυθμό. Υπάρχουν επίσης ευρήματα που παριστούν μουσικούς με δίαυλο άρπα και κρουστά όργανα ανατολίτικης προέλευσης. Ο μυκηναϊκός πολιτισμός παρακμάζει από ενδογενείς αιτίες και φυσικούς παράγοντες (σεισμοί, πυρκαγιές και ίσως κλιματικές αλλαγές). Η κάθοδος των Δωριέων ως αιτία παρακμής δεν αποδεικνύεται αρχαιολογικά, μιας και  εισβολείς με διαφορετικά ήθη κατά την ύστερη μυκηναϊκή περίοδο απλώς εγκαθίστανται σε ακατοίκητες βόρειες περιοχές ή δημιουργούν θυλάκους εντός των μυκηναϊκών περιοχών από τις οποίες αργότερα επεκτείνονται διευρύνοντας την κυριαρχία τους.  

Γεωμετρική Εποχή (1.100 - 700 π.Χ.)

Διάδοχη εποχή της Μυκηναϊκής, ιδιαίτερα σκοτεινή με φτωχές πηγές. Σηματοδοτείται από την αλλαγή τεχνοτροπίας στην κεραμική (χαρακτηριστική η ζωγραφική των αγγείων που υπαναχωρεί σε γεωμετρικές διακοσμήσεις) και από την ευρεία χρήση του σιδήρου. Χαρακτηρίζεται επίσης από έντονες μετακινήσεις πληθυσμού εντός του ελλαδικού χώρου και από το έντονο αποικιστικό ρεύμα προς τις ακτές της Μ.Ασίας (Α' ελληνικός αποικισμός). Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες πληροφορίες για την Μουσική.  

Αρχαϊκή Εποχή (800 - 479 π.Χ.)

Η Αρχαϊκή Εποχή χαρακτηρίζεται από  πολιτειακές ανακατατάξεις που ξεκινούν με προβλήματα κοινωνικής δικαιοσύνης τα οποία επιλύονται προσωρινά από τους νομοθέτες (Σόλων, Λυκούργος, και λοιποί Σοφοί) για να καταλήξουν στην σταδιακή κατάργηση της βασιλείας, την εξάπλωση της τυραννίδας και τέλος στην Δημοκρατία με την λήξη των Περσικών Πολέμων. Σε αυτήν την Εποχή πραγματοποιείται ο Β' Ελληνικός Αποικισμός που διευρύνει τα όρια του ελληνισμού (επικοινωνίας, οικονομίας) και εξυψώνει την πόλιν ως πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης, ενώ σημαντικά παράλληλα επιτεύγματα είναι η χρήση νομίσματος και η οπλιτική φάλαγγα. Καλλιεργείται η ποίηση (επική - Ησίοδος, και η λυρική ποίηση - Αρχίλοχος, Τυρταίος, Αλκαίος, Σαπφώ κλπ). Καλλιεργείται και ο πεζός λόγος (Γενεαλογίες -  Εκαταίος ο Μιλήσιος).

Κλασική Εποχή (500 - 323 π.Χ.)
Ελληνιστική Εποχή (323 - 30 π.Χ.)
Ρωμαϊκή Περίοδος (146 π.Χ. - 330 μ.Χ)